‘Er is veel in gang gezet’, constateert gemeentelijk wijkmanager Mieke de Leeuw. Als schakel tussen Wijkraad en Stadhuis ziet zij wisselende successen: de Familieschool op OBS Mathenesse, de herinrichting van de Franselaan, het integratieprogramma voor arbeidsmigranten, de groeiende rol van het Leerstation, de aanstelling van de bouwinspecteur die direct actie onderneemt bij overbewoning en slecht onderhoud, en de rioolvernieuwing. Hoopvol is zij over de inzet van Steenvlinder die eigenaren ondersteunt met onderhoud en verduurzaming van woningen.

Wel beseft zij dat het probleem rond huurders met tijdelijke contracten nog bestaat: ‘Toch krijgen we minder signalen van slecht onderhoud. We horen dat mensen zich goed geholpen voelen.’ De inspanningen voor verbetering van de positie van arbeidsmigranten is de wijk sorteren volgens De Leeuw effect, dankzij het Infopunt en de voorlichtingscampagnes door sleutelfiguren uit de eigen gemeenschap: ‘Arbeidsmigranten durven vaker te melden dat hun huisbaas hen intimideert. Ze krijgen meer vertrouwen in de Nederlandse samenleving, leren hoe het Nederlandse taalsysteem werkt en ze zijn actiever in de wijk.’

Veelbelovend vindt De Leeuw de Familieschool op OBS Mathenesse, waar ouders worden geholpen met taal, werk en schuldhulpverlening, zodat zij ook hun kinderen kunnen ondersteunen: ‘Ouders raken betrokken bij school, ze helpen met het groene schoolplein.’

Zij signaleert sowieso grotere betrokkenheid van wijkbewoners, bij onder andere het ophogen van tuinen met biodiverse grond: ‘De verbinding tussen bewoners groeit.’

Dat klopt, vinden Merel van Tellingen en Janine van Druten van bewonersorganisatie Mathenesse Aan De Maas, maar ondanks de Wijkraad, die volgens hen te vaak onzichtbaar is in de wijk. Van Tellingen: ‘De Wijkraad doet niets met ideeën die bewoners aandragen, zoals een container voor bruikbare spullen, die kunnen worden hergebruikt. Ik mis ondersteuning  en facilitering voor bewoners die iets organiseren, zoals kunstenaars met projecten. Als je iets wilt bereiken, heb je meer aan de bewonersorganisatie.’

Van Druten: ‘Wijkraadsleden weten niet wie de actieve bewoners zijn. Op vergaderingen komen steeds dezelfde bewoners. Er zouden er meer komen als de wijkraad zich meer liet zien’

‘Het aantal bewoners kan wel wat hoger’, vindt ook De Leeuw.

Wijkraadslid Wouter Zuidema deelt deze kritiek: ‘Ik ben een van de weinige zichtbaren. De meesten lijken minder betrokken, bezoeken alleen de vergaderingen. Misschien komt het doordat ze geloot zijn, en ik gekozen. Hopelijk wordt de nieuwe Wijkraad actiever.’

Volgens Anneke Lagendijk, die zich als actieve bewoner inzet voor Het Leerstation, doen Wijkraadsleden heus wel hun best: ‘Een aantal toont betrokkenheid bij de wijk, door naar bewonersactiviteiten te komen. En de wijkraad kreeg een en ander voor elkaar.’ Als voorbeeld noemt zij de schoonmaakactie met bewoners, de wijkbijeenkomst op het vluchtelingenschip Silja en de hondenlosloopzone: ‘Alleen is die zone de helft kleiner uitgevallen dan Wijkraadsleden en bewoners voorstelden. De gemeente is zonder overleg aan de slag gegaan. Een voorbeeld van hoe de Wijkraad bij de gemeente tegen muren oploopt.’

Bakkie doen

Er liggen nog veel verbeterpunten, weet De Leeuw: ‘Hangjongeren, slechte verlichting, te dichte bebossing, waardoor vrouwen worden lastiggevallen en het eenzijdige winkelaanbod aan de Franselaan, met te veel drankzaken: ‘Branchering is lastig vanwege de vele particuliere eigenaren. De gemeente kan alleen panden aankopen volgens de taxatiewaarde, wie meer biedt krijgt de buit.’

Wijkraadslid Zuidema, met veiligheid in zijn portefeuille, ziet de buurt volgens hem mede dankzij de Wijkraad veiliger worden: ‘Na een grootscheepse controle houden winkeliers zich beter aan sluitingstijd, en op verschillende locaties is de bebossing gesnoeid.’

Een kans die volgens De Leeuw echt gepakt moet worden is het project M4H. Bewoners van Mathenesse dreigen niet te kunnen verhuizen naar een woning in dit gebied. De Leeuw: ‘Huurders van een particuliere verhuurder, zijn voor woningcorporaties moeilijk te plaatsen in M4H. Er komt dan namelijk geen huis leeg waar de corporatie iemand in kan zetten. De uitdaging ligt in een oplossing hiervoor.’

Over de contacten tussen Coolsingel en Wijkraad, en de betrokkenheid van het College, is De Leeuw positief: ‘Lansink maakte zich sterk voor extra handhaving, Zeegers met M4H, Achbar zegde een investering toe voor de Familieschool.’

Wijkraadslid Zuidema schrijft zijn nuttige contacten met het stadhuis toe aan zijn politieke ervaring, onder andere als deelgemeenteraadslid voor Leefbaar in Delfshaven. ‘Als ik een bakkie doe met een wethouder, noem ik problemen in Mathenesse. Die gaat daar dan iets aan doen. Zo is er meer verlichting gekomen en is bebossing gesnoeid.’

Minder vrolijk wordt Zuidema van contacten met gemeentelijke diensten: ‘Als ik een melding doe, over bijvoorbeeld rommel, hoor ik niks. Later blijkt dan iemand anders erover gaat en moet ik opnieuw beginnen. Er is een groot personeelsverloop.’

‘De communicatie tussen gemeente, Coolsingel en wijkraad moet beter’, vindt ook collega-wijkraadslid John van Dijk, die zich onder andere bezighoudt met M4H, en de plannen rond de Van-Nelle-Knoop: ‘We horen niets meer van ons voorstel over reserveren van een percentage woningen voor mensen uit Mathenesse. Ook ontbreekt er uitleg over de aanpak van de riolering. Na het eerste overleg zijn ze zonder vervolgoverleg aan de slag gegaan, terwijl er overlast is door het tijdelijk verdwijnen van parkeerplekken en slechte bereikbaarheid van straten. Vier jaar is blijkbaar te kort om wijkraden daadwerkelijk invloed te geven. Daar moet in de komende periode aan gewerkt worden. Ik adviseer iedereen: ga naar de stembus.’