Nu de gemeenteraadsverkiezingen voorbij zijn is het tijd voor nieuw elan. Vraag 1 is dan altijd wat voor nieuwe stadsregering we krijgen: een linkse rode of een rechtse blauwe. In het AD lees ik dat de formatie gaat uitdraaien op een coalitie van PRO (GroenLinks/PvdA), D66, VVD en DENK. Dat is vlees noch vis of verwaterd rood-blauw. Diederik Samson (ex-PvdA) geeft leiding aan het formatieproces. Uit de eerste berichten blijkt dat er behoorlijke financiële problemen zijn: een tekort van tientallen miljoenen per jaar. Dat zal gevolgen hebben voor de toekomstplannen in de wijken.

Mathenesse telt 6.673 stemgerechtigden. Daarvan kwam maar een kwart naar de stembus. Voor de verkiezing van de wijkraad was een nieuw systeem bedacht om de politieke partijen opnieuw meer invloed te geven. In Mathenesse brachten bijna 1.700 mensen een stem uit voor een nieuwe wijkraad. Drie van de wijkraadsleden vertegenwoordigen een politieke partij: PRO (2) en D66 (1).

Wie mij kent weet dat ik een groot voorstander ben van een echte lokale democratie. Juist nu democratie wereldwijd onder druk staat, zou Rotterdam initiatieven kunnen nemen om bewoners meer invloed te geven. Toch moet ik constateren dat het stadhuis niet echt warmloopt voor beleid dat gericht is op het versterken van de lokale democratie. Een iets grotere opkomst in 2026, vergeleken met 2022, beloont burgemeester Schouten met een afdaling van de Euromast. Dat is een leuke PR-stunt, maar leidt af van waar het echt om zou moeten gaan.

Het nieuwe wijkakkoord zou een toekomstvisie moeten zijn voor het deel van Rotterdam-West waarvan Mathenesse deel uitmaakt. In onze wijk moeten de bewoners een groter budget krijgen om een nieuwe economie te kunnen ontwikkelen waarmee de echte problemen kunnen worden aangepakt: de armoede, het onderwijs, de veiligheid, de gezondheid. In plaats van de traditionele doekjes voor het bloeden.

Door: Nico Haasbroek (voorzitter stichting Voor Mathenesse)