In 2021 won Maaike de Kramer de Role Model Strong Woman Award voor al haar vrijwilligerswerk. Nog steeds zet ze zich dagelijks in voor anderen. Ze kookt voor buren, organiseert activiteiten en helpt bewoners die het moeilijk hebben.
Sinds 2 jaar woont Maaike de Kramer (58) in de Poelsflat, maar in de wijk is ze al langer actief. Toen ze in 2016 in de Schepenbuurt kwam wonen, begon ze met huisbezoeken aan ouderen. “Gewoon aanbellen en vragen hoe het gaat.” Als mensen hulp nodig hadden, hielp ze hen op weg. Soms hield ze een extra oogje in het zeil. Niet voor niets werd ze gekscherend de ‘brievenbussnuffelaar’ genoemd.
In de Poelsflat is Maaike inmiddels een bekend gezicht. Ze versiert de gemeenschappelijke ruimtes, brengt een bloemetje bij nieuwe bewoners en kookt voor buren die dat zelf niet kunnen. Samen met haar zoon legde ze geveltuinen aan, waar bewoners elke dag van genieten. Ook helpt ze met formulieren, kleine klusjes en het oppassen op honden. “Dat kan allemaal bij mij,” zegt ze lachend.
Op de zolder van de flat richtte Maaike met buurman Jaap Schavemaker een ‘snuffelzolder’ in. Bewoners brengen er spullen die ze niet meer nodig hebben. Nieuwe bewoners die zelf niks hebben, kunnen gratis meubels en huishoudelijke spullen meenemen. “We hebben zo al twaalf woningen ingericht, van theelepel tot wasmachine.”
Daarnaast organiseert Maaike allerlei activiteiten in de flat. Iedere week is er een kaartclub. Binnenkort gaat ze puzzelmiddagen organiseren met foto’s van Mathenesse. “Als de puzzels klaar zijn, willen we ze exposeren.” Ze helpt ook graag mee bij activiteiten van andere bewoners zoals die van Awina Kion, die het tweewekelijks ontbijt en de bingo’s in de Poelsflat organiseert.
Wat haar drijft? “Ouderen spreken me aan. Die zijn dankbaar en waarderen wat je doet.” Het raakt haar dat veel ouderen worden vergeten. “Er is veel eenzaamheid onder ouderen. Sommige bewoners zaten met kerst helemaal alleen thuis.”
Volgens Maaike zouden mensen meer naar elkaar moeten omkijken. “Durf hulp te vragen,” zegt ze. “Dan sta je er niet alleen voor.” Ook hoopt ze dat mensen elkaar meer accepteren. “Accepteer dat je niet alleen op de wereld bent en dat er verschillende mensen in de wijk wonen. Als we meer naar elkaar omkijken, wordt dit een veel fijnere en socialere wijk.”
Door: Sylvana Robbers
Fotograaf: Oscar Langerak