“Kunnen we blij-makertjes ontdekken in de wijk?” Met deze vraag nodigt Tara Jarmohamed ons vandaag uit om een wandeling te maken. Er staat een knokige kastanjeboom voor het Leerstation, met takken als de armen van Kaapverdiaanse matrozen en Oost-Europese klussers. Met de vele grotten in diens schors biedt de boom verderop woonruimte aan spinnen en kevertjes. Een buur heeft vogelhuisjes en insectenhotels opgehangen. Ik stel me voor dat de tuinkabouter de huismeester is.

We lopen verder. Een van de deelnemers is hier net komen wonen. Hij is liever buiten dan in zijn kamer op zolder. Hij vertelt over de indeling van de woning met vijf huurders. De keuken, wc zonder fontein en badkamer liggen op verschillende verdiepingen. Elk toiletbezoek is een work-out van traplopen. Het vuil van de vorige bewoner van zijn kamer ligt naast de container. Niet alles glimt.

We komen bij het ‘bos op poten’, bomen in palletbakken voor een onderzoek naar wat bomen in een wijk kunnen betekenen. We vragen ons hardop af wat de bomen ervan vinden dat ze steeds verplaatst worden.

We kijken in de bak met het weerstation. Mijn hartslag, adem en gedachten vertragen. Ik herken munt en zie een vetplantje met donkerroze bloemen. Op een leeg stukje komt zo’n zelfde plantje als een synchroonzwemstertje uit de donkere aarde omhoog. “Voilá, hier ben ik,” lijkt ze te zeggen. Ik heb mijn glimmer van vandaag gevonden! Durf ik ook zo te verschijnen?

Hier gaat het over. Soms voelen we ons niet zo fijn. Tara gaat dan vaak wandelen. Ook onderweg naar de supermarkt kijkt ze om zich heen. Haar motto is: “Er is altijd wel iets waar je blij van wordt.”

‘Glimmers in de Wijk’ is een initiatief van Het Leerstation. Hierbij onderzoeken bewoners welke kleine blij-makertjes zij kunnen ontdekken in onze wijk, spenderen er wat tijd mee en leggen deze vast in een mooie pentekening, collage en/of tekst.

Tekst en beelden: Carla Belksma