Een jaar geleden opende Geloven in Mathenesse haar deuren in de wijk. De knusse huiskamer aan het Pinasplein is inmiddels uitgegroeid tot een plek waar zo'n 25 buurtbewoners regelmatig samenkomen. Buurtpastor Pieter Wilson, jongerenwerkers Albert Gort en Aaron van Kooij en een aantal vaste bezoekers blikken terug op een jaar vol ontmoetingen, opbouwwerk en kleine successen.

Van ‘zij’ naar ‘wij’

Het is gezellig druk tijdens de aanschuifmaaltijd van Geloven in Mathenesse. Ruben, vaste bezoeker, heeft couscous gekookt. “Het voelt hier als een warm bad,” vertelt hij. “Ik heb al veel mooie nieuwe mensen ontmoet en je kunt gewoon lekker jezelf zijn.” De andere bezoekers zijn het daarmee eens. “Het voelt hier veilig en ongedwongen,” vult een andere vaste bezoeker aan. “Je mag met al je gebreken komen en dat is prima.”

Buurtpastor Pieter zag het afgelopen jaar een fijne community ontstaan. “Het mooiste vond ik dat de mensen die hier kwamen over ‘we’ begonnen te praten. Ik zag dat het een groep werd. Mensen gingen elkaar vaker opzoeken.”

Geloven in Mathenesse wil dan ook geen organisatie zijn die activiteiten organiseert voor de wijk, maar een community die zelf dingen onderneemt. “We vinden het leuk om met elkaar op te trekken en van daaruit ontstaan de dingen die we doen,” legt Pieter uit. “Samen vormen we een plek waar iedereen welkom is.”

Vaste bezoekers nemen inmiddels kleine taken op zich, zoals het verzorgen van de planten. Het opknappen van het pand gebeurt bewust samen met bewoners. Zo legde een van hen, Roland, de noodverlichting aan. “We werken vanuit het aanbod van de mensen hier,” legt Pieter uit. Wat dat oplevert? Betrokkenheid en eigenaarschap. Belangrijke bouwstenen van de community die Pieter voor ogen heeft.

Ruimte voor kwetsbaarheid

Wat Pieter het meest heeft verrast, is hoezeer mensen zich durven te laten zien. “Bij een goede community kun je je kwetsbaarheid laten zien. Dat gebeurt hier ook,” vertelt hij. “Al tijdens de eerste brainstorm zei iemand: het leven is niet altijd makkelijk.”

Voor Pieter is het belangrijk dat mensen het kunnen hebben over de dingen die er echt toe doen. “In mijn eigen leven is community ook heel belangrijk geweest. Eén ding is erger dan in de shit zitten, en dat is alléén in de shit zitten. Ik gun iedereen een plek om kwetsbaar te kunnen zijn en jezelf te kunnen zijn. Om de diepte in te kunnen en het te kunnen hebben over de dingen waar het echt om gaat.”

Bouwen aan een kerk

Naast een buurtcommunity bouwt Pieter ook aan een christelijke geloofsgemeenschap. "Daar geloof ik allebei heilig in," zegt hij. “Naast dat ik iedereen contact gun met elkaar, gun ik mensen ook het hoogste. En dat is contact met God.”

Meedoen aan de buurtcommunity betekent overigens niet dat je ook gelovig moet zijn: iedereen is welkom, ongeacht overtuiging. In de praktijk komt het geloofsaspect nu neer op een maandelijkse bijeenkomst waarin een Bijbelverhaal wordt gelezen en samen wordt gebeden. “Dat doen we omdat een moeder in de wijk daar om vroeg. Dat vind ik belangrijk, dat het vanuit de wijk komt.”

Jongeren uit de criminaliteit houden

Ook voor een aantal jongeren is Geloven in Mathenesse inmiddels een vertrouwde plek geworden. Aaron van Kooij, die vanuit het gemeentelijke programma ‘Preventie met Gezag’ jongeren uit de criminaliteit probeert te houden, ziet zo’n zes vaste bezoekers bij de wekelijkse ‘hangout’. Meestal zitten ze samen te gamen. “Het lukt me om jongeren bezig te houden met andere dingen dan criminaliteit. Dat zorgt voor minder overlast,” vertelt Aaron. “Ze kunnen hier zichzelf zijn, wat misschien thuis niet altijd lukt.”

Hij werkt daarin samen met Albert Gort, die zich richt op activiteiten voor kinderen vanaf 12 jaar. Albert is vaak te vinden op het sportveld aan de Hogebanweg, met allerlei spullen zoals sportballen en tennisrackets om zo kinderen uit de buurt op een laagdrempelige manier bij activiteiten te betrekken. Wat nog wel mist, volgens Pieter, is een aanbod voor jongere kinderen. “Er komen regelmatig kinderen langs, bijvoorbeeld om chips te halen of drinken. Ik wil een plek zijn waar ook kinderen zich thuisvoelen.”

Neem die buurman of buurvrouw eens mee

Bij Pieter kun je zo binnenlopen. Een praatje maken, meer hoeft niet. “Dan ontstaan vaak de mooiste gesprekken,” vertelt hij. Mensen met ideeën voor de wijk moedigt Pieter aan om zich te laten horen: hij zal er alles aan doen om die ideeën te helpen realiseren. In het bijzonder vraagt hij aandacht voor mensen die eenzaam zijn en geen contacten in de wijk hebben. “Hier wonen veel mensen die er best vaker uit zouden willen en andere mensen zouden willen ontmoeten. Neem die buurman of buurvrouw eens mee naar onze huiskamer.”

Tekst: Sylvana Robbers

Foto: Oscar Langerak