"De eerste halte naar nieuwe ontmoetingen en verhalen. Waar we samen groeien." Zo valt te lezen op de website van het Leerstation. Voor Louisa Brand is het een eerste halte richting de arbeidsmarkt. Maar vooral ook een halte waar ze gewoon weer gelukkig is.
Zeven jaar lang was Louisa dakloos. Dat kwam door geldproblemen. "Ik wilde dat niet onder ogen zien en heb toen geen hulp gezocht. Dat deed ik pas toen het al te laat was." Uiteindelijk is Louisa terechtgekomen bij Havenzicht, een opvangplek in Kralingen. "Daar ben ik een traject ingegaan." Inmiddels is ze helemaal schuldenvrij en heeft ze een eigen plek in Tussendijken.
Een begeleider vertelde haar over het Leerstation. Hij dacht dat het wel iets voor haar zou zijn. Zelf wilde ze ook graag weer werken. Na best wel lang uit de arbeidsmarkt te zijn geweest, wil ze het rustig aan opbouwen. Voor haar is het Leerstation een heel goede opstap om weer terug op de arbeidsmarkt te komen. Hier kan ze op haar eigen tempo kan groeien. Bovendien vindt ze het erg fijn om weer een ritme te hebben.
De plek betekent veel voor haar. "Ik kijk er altijd naar uit om naartoe te gaan." Ze voelt zich er gewaardeerd. "Je krijgt alle ruimte om jezelf te zijn en je krijgt ook veel complimenten." Complimenten over een mooie schuimlaag of dat een granolabowl met aandacht is gemaakt. Dat soort complimenten geven veel bevestiging.
Er komen veel vaste gasten bij het Leerstation, veelal bewoners uit de wijk. "Het is er heel huiselijk." Inmiddels kent ze die bij naam en bestelling. "Zo voel je je echt onderdeel van een groep. En het is best wel een hechte groep ook." Volgens Louisa komt dat omdat je bij het Leerstation echt de verbinding aangaat. Ze kletst graag met de klanten en leert zo een hoop mensen kennen. "Het blijft zo niet bij een oppervlakkige 'hallo' en 'dag'."
Louisa is net 49 geworden, maar droomt al van groots uitpakken op haar 50e verjaardag. Ze is alvast aan het sparen voor een groot feest. "Ik ben nu alvast aan het bedenken wat ik wil serveren." Verder heeft ze niet veel grote dromen. "Ik hoop dat het blijft lopen zoals het nu loopt. Het gaat eigenlijk best heel goed nu." Ze hoopt vooral dat haar ouders gezond blijven, dat ze de melk nog beter kan opschuimen en latte art onder de knie kan krijgen.
Tekst: Jessica Mulder
Foto: Oscar Langerak
