Wat betekenen de plannen van GroenLinks-PvdA voor Mathenesse? Daarover gaat dit gesprek met Jeroen Postma, lijsttrekker van GroenLinks-PvdA in Rotterdam.

Wat weet u eigenlijk van Mathenesse? Met die vraag openen we het gesprek in het Leerstation. Speciaal voor deze ontmoeting is Postma vanuit Noord, waar hij met zijn gezin woont, naar de wijk gekomen. “Eerlijk gezegd kom ik er niet zo vaak,” zegt hij. “Onlangs was ik er weer, omdat een vriend van mij in de wijk is komen wonen.” De grotere ontwikkelingen rond het Merwe-Vierhavensgebied (M4H) volgt hij wel.

Betaalbaar wonen

Wat zouden bewoners van Mathenesse merken als GroenLinks-PvdA de grootste partij wordt? Postma begint bij wonen. “Betaalbaar wonen is een serieus probleem.” Voor zijn partij is het belangrijk dat bewoners die willen doorstromen, of jongeren die op zichzelf willen, dat ook binnen hun eigen wijk kunnen doen. “Dat is ook de bril waarmee we naar M4H kijken.”

Postma begint over de vaak gehanteerde norm van 40 procent sociale huurwoningen. “Wij hebben het liever over betaalbare woningen dan over sociale huur. De wachtlijsten voor een betaalbaar huis zijn lang en veel mensen kunnen de marktprijzen niet betalen.” Volgens hem betekent ‘betaalbaar’ in dit verband een huurprijs tot 900 euro. En een deel van de mensen kan ook 1200 euro betalen. “Daarboven is het voor de meeste Rotterdammers echt te duur.” Zijn partij, benadrukt hij, is bereid daar ver in te gaan. “Daarin verschillen we echt van rechtse partijen en van D66.”

Schoon en groen

Naast betaalbaar wonen noemt Postma ook de kwaliteit van de openbare ruimte als een basisvoorwaarde voor prettig leven in de wijk. “We zien door de hele stad heen dat het gevoel van onveiligheid is toegenomen.” Dat ziet hij ook terug op straat. “Er ligt veel vuil. Ik vind het schrijnend dat de verschillen tussen wijken zo groot zijn in hoe de straten erbij liggen.”

Er is volgens Postma geld genoeg om problemen als afval aan te pakken, maar gaat dat nu te vaak naar grote projecten in het centrum. GroenLinks-PvdA wil dat omkeren door extra te investeren in wijken die “een beetje vergeten zijn”, waaronder Mathenesse. “Dat mensen zien dat de straat er verzorgd bij ligt en dat het vuil wordt opgehaald.”

Over afval is Postma duidelijk. “Wij zien afval niet als een gedragsprobleem, maar als een systeemprobleem.” Dat vraagt volgens hem om betere voorzieningen. “Heb je genoeg afvalcontainers? Worden die vaak genoeg geleegd?” Postma pleit voor maatwerk per wijk. “In het centrum moet je denken aan vaker legen of meer inzamelpunten; in een andere wijk kan een mini-milieustraat helpen. Dat kan per straat verschillen.”

Volgens hem wordt nu te vaak naar bewoners gewezen. “Je moet geen dingen op straat gooien, daar ben ik het mee eens, maar dat vind ik te makkelijk. Mensen mogen een bepaald basisniveau verwachten van de gemeente.”

Het sociale weefsel van de wijk

Postma vindt het jammer dat er de afgelopen jaren veel is bezuinigd op sociale initiatieven. “Dat doet de stad veel schade.” Volgens hem draagt investeren in het sociale weefsel van een wijk direct bij aan veiligheid. “Wijken waar mensen elkaar kennen zijn vaak de veiligste wijken.” Daarom vindt hij het belangrijk om meer te investeren in sociale initiatieven.

Over buurtinitiatieven is hij helder. “Je moet als overheid accepteren dat bewoners het voortouw hebben.” Postma zegt te geloven in de kracht van de samenleving, maar benadrukt dat ondersteuning vanuit de gemeente soms nodig is. Wat dat concreet betekent, verschilt per wijk. “Wat er nodig is in een wijk, moet je samen met bewoners verkennen.”

Vertrouwen terugwinnen in de wijk

Aan het einde van het gesprek richt Postma zich tot bewoners van Mathenesse die twijfelen of niet stemmen. “Ik vind dat iedereen moet gaan stemmen, want anders wordt er over jou besloten.” Tegelijk legt hij de verantwoordelijkheid bij de overheid om dat vertrouwen waar te maken. Volgens Postma vraagt dat om een andere houding van de gemeente. “De overheid is nu te ver weg voor veel mensen. Teveel ambtenaren maken nu beleid zonder dat ze mensen spreken. Dat kan echt niet.” Vertrouwen, zegt hij, begint met aanwezigheid. “De gemeente moet er zíjn in de wijk.”

Geen interview met Leefbaar Rotterdam

In deze editie van de wijkkrant wilde de redactie twee interviews plaatsen met de partijen die bij de vorige verkiezingen als grootste uit de bus kwamen. GroenLinks behaalde toen 10% van de stemmen, de PvdA 9%. In 2026 hebben beide partijen de handen ineengeslagen.

Leefbaar Rotterdam werd met 20% de grootste partij. De redactie heeft meermaals telefonisch contact gezocht met Leefbaar Rotterdam. Ondanks meerdere toezeggingen om tot een interview te komen, is de partij nooit met een concreet voorstel gekomen. Er staat daarom geen interview met deze partij in deze wijkkrant.

Door Sylvana Robbers